5 1 1 1 1 1 Rating 5.00 (25 Votes)
A amenaza doutro forte temporal, este vendavalado, recibe ao visitante que na mañán do sábado 13 de novembro de 2010 vislumbra dende as alturas que dominan Santa Mariña un mar perennemente encabritado. Pedras esparcidas por doquier, enormes trozos de asfalto arrancado, obrigan a pensar na paisaxe resultante de manifestacións de estudiantes contra a policía, de 100.000 obreros en paro, cabreados e frustrados, aqueles niñatos de 1968 en París, no Cojo Manteca, quen sabe... Nin rastro das nasas supostamente arrasadas por unha orxía de auga e vento. Segundo a prensa, os técnicos do Concello (¿?) cifran os danos ocasionados pola Tormenta Becky en 620.000 euros. O día de autos un percebeiro santamariñán laiábase a quen quixera escoitalo que o temporal ocasionáralle danos nos seus pertrechos valorados en "máis de 8.000 euros" e un non pode evitar recordar ao tristemente falecido Luis García Berlanga e a súa profética, visionaria, "Bienvenido Mister Marshall". Entón só  queda darlle gracias a Deus de que os danos non foran valorados polos citados técnicos en 6 ou en 60 millóns. A chuvia azota xa duro na cara cando o visitante en ruta itinerante chega ao Porto de Arou e contempla un escenario propio de calqueira dos periódicos terremotos da cuenca andina. Unha carretera no altiplano boliviano, un camiño na sierra que rodea Cuzco, un grupo terrorista, unha banda paramilitar, quen sabe si o exército, agazapado tras unha roca desprendida no recodo dun camiño incerto. Chegamos xa cun temporal desatado a Camelle, estación terminal do vía crucis camariñán cun cartel que da a benvida ao visitante ás portas mesmas do que un día fui o Museo do súbdito de nacionalidade xermana Manfred Gnadinger: "Camelle esixe ás administracións implicadas o arranxo do Museo do Alemán. A.A.V.V. A Pergoliña" e aquí tamén o visitante non pode evitar recordar o premonitoria, visionaria, que foi a enquisa organizada, hai anos xa, por unha web entón de recente fundación na que os seus lectores para solventar a cuestión de que facer co legado de Man decantáronse nunha porcentaxe próxima ao 25% pola opción "Deixar que o mar tire con todo". E entre tanta desolación, entre tanta ruina, tanta aflicción, tanto recordo, surxe unha pregunta:  e de todo esto ¿a quen se lle pode botar a culpa?

 

Comentarios   

ReyesFP
+1 # Temporal Becky Santa MariñaReyesFP 14/11/2010 19:08
La pregunta que deja flotando la redacción no deja de ser inquietante. ¿A quién podemos echar la culpa de estos daños y perjuicios?

Lo más cómodo es echarle la culpa al mar, que además no se va a molestar lo más mínimo por ello. Pero tampoco estoy muy seguro de que sirva para algo.

Porque no sé si habrá algún bufete de abogados que se atreva a plantear la demanda contra el mar, con qué argumentos y sobre todo con qué posibilidades de éxito en la reparación de daños y perjuicios.

Con estos parajes destrozados todos hemos perdido algo o mucho, pero mis condolencias de manera muy especial para aquellos cuyas pérdidas pueden concretarse en valores cuantificables que tanto trabajo les ha costado conseguir y mantener.
Denunciar ante o administrador

Vostede non ten permisos para comentar nesta noticia.