• Temporal de alerta vermella na costa de Camariñas

    No inverno dos récords, outro caía na tarde do día de autos, terceiro de marzo de 2014: o da onda rexistrada máis alta da tempada no Vilán cunha altura de nove metros. Tamén hoxe, mercede ao Temporal Cristina, asistíamos á enésima peripecia da gabarra moldava Prima que acababa finalmente varada na praia de bolos de Reira en cuias proximidades foi a embarrancar providencialmente hai agora mes e medio. Foron a forza dos tombos os que a levaron ata terra, facilitando sobremaneira, quen sabe, o seu futuro desguazamento. Aínda que outra posibilidade que non debería desbotarse, sería o de conservala no estado actual no seu xusto emplazamento, como atracción turística de masas, como novo museo de land-art (arte efímero) ao aire libre. Centos de toneladas de materia ferruxinosa, en estado óptimo de oxidación, ca súa carga sentimental de drama ucraniano engadido, de fío vector entre portos senlleiros como os de Odessa e Camariñas, o da veciña dúas veces Cidade Héroe de Sebastópol tamén, todo unha obra de arte emblemática dun tempo, un lugar e unha sociedade. Incluso, quen sabe, si as finanzas do Concello o permitisen, debería barallarse moi seriamente a posibilidade de plantar o Prima en Madrid o ano que ven na Feira Internacional de Arte Contemporáneo (ARCO) e veña a forrarse as arcas municipais. Vendo o que alí se expoñe, que a ninguén lle caiba a máis mínima dúbida que ningunha obra estaría á súa altura. A deshumanización da Arte, que predixera con acerto en tempos Ortega y Gasset.
  • Espectacular accidente na carretera da Ponte do Porto a Camelle

    Nas primeiras horas deste venres 28 de febreiro de 2014 asistíamos novamente a un espectacular accidente na carretera que une a Ponte do Porto con Camelle. O suceso producíase cando  un rapaz porteño que se dirixía cara a poboación máis septentrional do noso concello a recoller a un compañeiro co que desprazarse a un curso saíase da calzada por razóns descoñecidas indo a estamparse de morros contra un riachuelo. Miragosamente, o conductor saía polo seu propio pe do vehículo accidentado, un Peugeot 206, e dirixíase andando cara a súa casa, onde tras notar unha persistente dor nunha perna trasladouse ipso-facto ata o Hospital Virxe da Xunqueira de Cee. Foi tal o accidente,  que os responsables da compañía de seguros falan da necesidade de traer ata o lugar unha grúa especial que se faga cargo do rescate dun coche que se atopa nun terraplén cun desnivel de ata seis metros. Asesmesmo ata o lugar dos feitos, unha carretera tristemente famosa polos seus habituais accidentes de locomoción, xa con anterioridade desprazáranse a dotación de Protección Civil de Camariñas así como dúas patrullas da Garda Civil de Tráfico que comprobaban aliviadas o aparatoso dun suceso no que, gracias a Deus, parece que non hai que lamentar maiores consecuencias que un gran susto, unha perna siniestrada e un coche desfeito.
  • Continúa o destartalamento da gabarra Prima

    Tal que que o seu país de orixe, Ucrania, así se atopa de malbaratada a Gabarra Prima. Partira hai un tempo dun porto mítico, de bastante máis renome que o país que lle da acougo, a Odessa das mafias de pequenos rateiros xudíos, da paixón colombófila de Isaak Bábel, a da escalinata máis famosa da historia do cine, copiada ata a saciedade por Coppolas, De Palmas, Terry Gilliams, Woody Allens ou George Lucas, fixérao xusto cando alá pola en tempos chamada Pequena Rusia empezaban as algaradas que levaron o país ás portas mesmas dun conflicto de díficil premonición para embarrancar final e lastimeiramente nas costas de Reira. Porque do mesmo xeito que o seu patria de orixe, nos últimos días agravouse o estado do Prima e agora está xusto a piques de partirse metade por metade, neste caso nunha proa e nunha popa divididas por un burato que semella un túnel do tempo e do espacio, naquel entre un este católico e occidentalizado, refluxo que foi do Reino Polaco-Lituano primeiro e do Imperio Austro-Húngaro despois, e un oeste mineiro e agrario e un sur ribereño, entre o que destacan as rusificadas Crimea ou a mesma Odessa. Reira e a Praza Maidan como sinónimos por un día dunha mesma analoxía: a da ruptura dunha triste gabarra provinte do Mar Negro e o dun país, que como tal, como protagonista por sí mesmo da historia e da comunidade internacional, nunca existío e tal vez non vaia existir nunca máis.
  • Dona Flora María Pérez Freijo, Descanse en Paz

    Esta mañá a redacción de Camarinas.eu recibía a tráxica noticia da morte da querida veciña da parroquia de Xaviña Dona Flora María Pérez Freijo despois dunha dura e longa loita contra unha grave enfermidade que ao final levouse por diante a vida desta exemplar muller xaviñana aos seus 58 anos de idade.  Dona Flora María residía dende hai moitos anos na cidade manchega de Guadalajara onde estaba casada con José María Santamaría. Froito deste matrimonio nacía o seu único fillo Adrián. Dende a familia da falecida queren comunicarlles a través de Camarinas.eu a todos os amigos e familiares que, si en un principio estaba previsto que Dona María Flora sería trasladada a súa terra natal para ser velada no Tanatorio Muncipal Irmáns Fernández Espín e despois oficiar o sepelio na súa querida Xaviña, debido ao cansancio que os seus familiares acumularon estos días será finalmente incinerada en Guadalajara. Vaia dende Camarinas.eu as nosas máis sinceiras condolencias a todos os familiares e amigos de Dona Flora María e ofrecer o noso máis forte apoio nestes duros momentos que están a pasar. Don Flora María Pérez Freijo, Descanse en Paz.
     
  • María do Carmen Castro Carril, Descanse en Paz

    No medio da peor vaga de temporais, nunha época caracterizada por días de moita chuvia e abundante frío, fóisenos outra veciña de toda a vida de Camariñas. Da Calle Real en concreto, ao carón mesmo do emblemático Bar Piña. Este martes 18 de febreiro de 2014 falecía aos seus 81 anos de idade Dª María Castro Carril, María de Barbiñas. Deixa Dona María esposo,  Adolfo Rodríguez Gil, dous fillos Adolfo e Xosé Manuel e unha filla tristemente falecida hai un tempo en Muxía, Dolores así como netos e fillos políticos que choran a súa marcha. Todos os amigos e demáis familiares desta camariñana non terán que marchar do seu pobo para acompañala nestes derradeiros intres, bastará con achegarse ata o Tanatorio Municipal Irmáns Fernández Espín, de alí tras rematar o velatorio marcharán cara ás 15:45 horas deste mesmo mércores 19 de febreiro cara a Igrexa Parroquial de San Xurxo, onde terá lugar o seu funeral de corpo presente. Vaia dnede esta redacción o noso máis sinceiro pésame a todos seus familiares e amigos. Dona María Castro Carril, Descanse En Paz.
  • Diluvio universal en Camariñas esta madrugada do 17/02/2014

    Continuamos aquí en Camarinas.eu co parte diario de destrozos que está a traer consigo o curso invernal 2013-2014, ca derradeira mostra de ataques perpetrados pola peor vaga de vandalismo medioambiental da que se teña coñecemento. Algo que parece xa máis un parte de guerra ao cal un se achega diariamente para seguir con detenimento o grupo de cidades que van caendo en mans xermanas conforme sigue adiante relampagueante esta Operación Barbarrosa atemporalada ou o seu triste reverso de capitais europeas que primeiro dentro das fronteiras patrias e despois alén delas eran recuperadas polas tropas soviéticas. O que nos conta o parte do 17/02/2014 é que tras chegar sorpresivo a dominios camariñáns unha tromba de auga descomunal, un novo diluvio universal que pouco máis deixa algunha que outra embarcación no cumio non do Ararat senón do Monte da Vela, entre as perdas materiais descubrimos como despois de dura e heroica loita, alá ata onde chegaron as súas derradeiras forzas, derrumbouse con estrépito o muro de bloques que dende tempo inmemorial separaba a fábrica de Cerdeiras da beirarrúa na Avenida de Cedeira; como casas quedaron anegadas; como o lavadero de Area da Vila víose impotente para evitar que unha avalancha hídrica inundara de tropas invasoras os seus dominios deixándoo completamente fóra de combate, ou como non moi lonxe, nesa mesma praia, froito da invasión acuosa surxía un regato de certa importancia que dividía o areal en dous de xeito que imposibiltaba o normal tránsito polo mesmo e conectaba ca corrente de auga principal. A moral das tropas está cada vez máis feble e endeble, un xa non lle ve fin a este val de bágoas, pero con todo intentaremos seguir resistindo.
  • Atopada unha foca na praia de Lobeiras en Arou

    A derradeira sorpresa da vaga de temporais que están a caracterizar o curso invernal 2013-2014 acontecía na tarde deste mércores 12 de febreiro en Arou cando unha foca aparecía na súa Praia de Lobeiras. Onte era avistada polos veciños e na mañán deste xoves xa algúns deles xa entablaban contacto ca mesma. Atoparon a un exemplar pequeno e ferido, polo que é necesario o inmediato desprazamento ata o lugar de especialistas do CEMMA, a Coordinadora para o Estudo de Mamíferos Mariños, a ONG que dende 1999 leva acudindo a socorrer o varamento na costa galega de mamíferos e tartarugas mariñas. O primeiro en dar noticia deste sorprendente descubremento era o camellán Ignacio Lobelos na súa conta do facebook. Con todo, non deixa este sorpresivo varamento de suscitar algunha que outra analoxía ca toponimia do lugar do seu varamento, a Praia de Lobeiras, quen sabe se en tempos remotos lugar de descanso ou tránsito de lobos mariños. Tal vez a resposta sexa outra e haia que buscala na remota Siberia, ao carón mesmo da cidade de Irkutsk, non lonxe da fronteira de Mongolia, no Lago Baikal, famoso pola profundidade e pureza prístina das súas augas así como por albergar unha das familias máis populosas de focas, a nerpa ou pusa sibírica, máis coñecida como "Foca do Baikal". Quen sabe si este animaliño ferido no curso dun dos temporais recentes de mar se achegou polas nosas costas buscando unhas augas puras, limpas, prístinas como as que bañan a Praia de Lobeiras para repousar un corpo dolorido e coller forzas cas que reemprender unha viaxe interrumpida.
  • Os temporais amputan a "Nariz" do Vilán de Fora

    Os temporais amputan a "Nariz" do Vilán de Fora
    Esta mañán a redacción de Camarinas.eu recibía vía wassap dun lector unha imaxe que amosaba moi ás claras toda a devastadora potencia dos temporais que están a caracterizar o curso invernal 2013-2014: nun momento concreto da vaga de cicloxéneses explosivas que asolan a costa de Camariñas estes turbulentos días, un dos seus monumentos naturais emblemáticos, o Vilán de Fóra, vería amputada a sua célebre "nariz" polo impacto dunha onda xigante que se levou cara o fondo dos mares parte deste promontorio rochoso. Posta en antecedentes, Camarinas.eu desprazábase na tarde deste 10 de febreiro de 2014 ata o lugar dos feitos e captaba as primeiras imaxes do farallón camariñán presuntamente recén desnarigado. Elo tal vez aconteceu  no curso da mesma noite en que nunha recollida península das Rías Baixas unha explosión piroplástica descomunal, un estruendo como nunca antes fora visto dende a creación dos planetas, encolleu sobre as 2:45 horas da madrugada o corazón de toda unha veciñanza que quedou co corpo literalmente temblando. Nin unha soa das súas 11.000 almas, así como cans, gatos, galiñas e fauna animal a maiores escapou ao sonido dun trono tan inconmensurable que pareceu indicar que o fin do mundo era chegado e que as boas xentes cristianas podían ir xa encomendado a súa alma ao Divino Creador. Entón un entendeu en toda a súa magnitude o maior dos medos que atenazaban a Astérix, Obélix e a aldea gala que resistía victoriosamente frente ao invasor "Que el cielo se desplome sobre nuestras cabezas". Mentres, o que sí se desplomaría un día destes sería a "Nariz do Vilán de Fóra", amputada da rocha eterna na que levaba aguantando temporais dende a creación do mundo. As prediccións climatolóxicas para os próximos días indican a chegada de novos temporais encadenados, que a bo seguro virán acompañados do seu rosario de destrucción, morte e medo. Esto parece non ter fin: Que Deus nos colla confesados.
  • 6 de febreiro, outro temporal que asolou Camariñas

    Este pasado 6 de febreiro un pouco máis e o Porto de Camariñas parecía o de Rotterdam. Ou o de Sebastópol, base da Flota de Guerra rusa do Mar Negro, ou o de Singapur, ou o de calqueira outra das populosas radas asiáticas narradas no seu día por Joseph Conrad, tal era a aglomeración de embarcacións de todo tipo que se acollían ao seu protector seno. Unha flota poderosa e ameazadora, engrosada por embarcacións chegadas de Muxía, Laxe, Corme ou Malpica, agazapada ao calor das pedras do porto mellor fortificado e seguro da Costa da Morte. Alí certamente os temporais Petra, Nadja ou Qumaira non deixaron signos dunha pegada que noutros puntos municipais sí asinou o habitual rosario de destrozos. Algún incluso non moi lonxe dalí, por exemplo na Mariña Seca do Club Náutico, onde un iate se lles caío con todo o equipo, ou xa con terra de por medio no Paseo de Area da Vila onde algunhas das pedras do seu malecón se desprenderon debido aos golpes de mar. Tan só dentro do porto a seguridade era absoluta, a semellanza do que acontece a cotío en portos míticos e populosos como os de Rotterdam, Singapur ou Sebastópol, cidade ésta, por certo non moi lonxana de Ialta, ambas na Península de Crimea, en cuio paseo marítimo facía Anton Chéjov en "La Dama del Perrito" surxir o seu amor pecaminoso a Anna Serguéievna e Dmitri Gúrov. Si o ambientara no de Area da Vila, igual acababan ambos no mar, cadeliña incluida.
  • Ernesto Lista, no naufraxio do buque Luno en Francia

    Este mércores de temporal en toda costa norte de España, os veciños de Camariñas mantíñanse en vilo debido ao dramático encallamento no Cantábrico do cargueiro Luno, de cuia tripulación formaban parte cinco mariñeiros galegos. Entre eles dous veciños do noso concello: Antonio Lema, de Camelle e Ernesto Lista Campaña, de Camariñas. O barco acababa de zarpar do porto vasco de Pasajes e dirixíase a Francia sen carga. Antonio Lema, contramaestre do buque, estivera nos Astaleiros Zamakona axudando nunhas reparacións rutinarias e, rematadas estas, collía camiño en automóbil cara a Camelle para pasar uns días de vacacións  en compaña de outro veciño da Esquipa (Vimianzo) que traballaba tamén no Luno. Ernesto non tivo a mesma sorte que os seus compañeiros de traballo e embarcou no agora fenecido cargueiro vasco para tentar desprazarse cara a Francia no medio dunha típica glerna do Cantábrico. A medio camiño o barco sufríu unha grave avaría electrica que o deixou á deriva e sen posibilidades de que a tripulación retomara o control da nave. Foron ata tres horas de infarto para os tripulantes e para as súas familias que remataron co barco encallado contra o dique da praia de La Barre en Anglet (Baiona, Francia), sen que se pudera nun primeiro momento rescatar aos mariñeiros. Xa co barco encallado e totalmente a mercede dos violentos golpes de mar que embestían ao buque foi onde por fin o helicóptero de salvamento se acercou ata o buque para rescatar in-extremis un a un á toda a tripulación dunha morte segura. Xa salvados e en terra firme os mariñeiros do buque afundido podían chamar e tranquilizar as súas familias e amigos así como falar para os diversos canles de televisión que se acercaron ata o lugar do terrible suceso. Neste video que vos amosamos podedes ver ao camariñán Ernesto Lista falando para as Noticias da canle privada Antena 3. Dende Camarinas.eu queremos dar ánimos a toda a tripulación do cargueiro Luno especialmente aos nosos queridos amigos Antonio Lema (Camelle) e Ernesto Lista (Camariñas).
  • Dous de Febreiro: Desastre na costa polo temporal

    Agora parece que xa non se fala moito deso, pero a historia dou para que uns cantos (bastantes) se encheran os bolsillos ao longo de todos estos anos negociando cos medos das boas e incautas xentes. Porque a verdade nós non sabemos como se encaixa a pamema do quentamento global, dos calores tropicais abrasadores, cun inverno que xa non só é como os de antes, senón posiblemente bastante peor. O máis dantesco en tres décadas, polo baixo. E non atenúa esta crencia xeralizada o feito de que o confort material, a protección humana fronte as agresións exteriores, se houbese disparado durante este tempo: se non, comparen aquelas ventanas, aquelas casiñas, aqueles rudimentarios coches, aquelas roupas de abrigo, de principios dos destartalados 80 co desenrolo da técnica humana actual. E aínda así, todos temos a impresión de que este inverno 2013-2014 pode con todo, arrambla co que atopa ao  seu paso, lugares comúns e tópicos artificiais metidos nas cabezas do electorado durante décadas a base de propaganda masiva incluidos. O derradeiro tombo en demoler todas e cada unha das campañas da Industria do Medo foi o que se estampou ca potencia propia dun linebacker dos Seattle Seahawks contra unha caseta do muelle de Santa Mariña. Ou calquera das que entraron nas casas e convertiron habitacións en piscinas en Camelle. Ou os que crearon pirámides exipcias con sólidos bloques de pedra no Paseo Marítimo de Arou. Se ata en Mera ou Santa Cruz, na costa da apacible Oleiros, a Policía Local víose obrigada a intervir e alonxar a viandantes e curiosos de alí de onde un mal tombo podía acabar na primeira plana de periódicos ou nos titulares dun telediario. E mentras tanto aquí ficamos nos: en chancletas e bañador, non vaia ser que nos derritamos cun golpe de abrasador calor sahariano.
  • Fallece Doña Adelina Figueiras Figueiras. Una Camariñana emprendedora

    El pasado día 31 de enero falleció en Madrid, tras recibir los Santos Sacramentos, a la edad de 84 años, Doña Adelina Figueiras Figueiras, rodeada del cariño de sus familiares y amigos.  Adelina nació el 16 de diciembre del año 1929, el año de la Gran Depresión, en la calle de las Barrosas de Puente del Puerto y creció en el Campo d’Outeiro de la misma localidad. A la edad de 15 años emigró a Santander para dedicarse junto a su madre Trinidad Figueiras Novas a la comercialización de Encaje de Camariñas.
  • Dona Carmen Antelo Oliveira, Descanse en Paz

    Rematou tal como transcurrío este nefasto mes de xaneiro de 2014 no Concello de Camariñas: cun novo falecemento co que engrosar unha lista certamente abultada. Desta volta, era unha veciña de Camariñas, dese distrito de inesquencible aire mariñeiro coñocido como "O Campo", a que deixaba este mundo aos seus 85 anos: Dona Carmen Antelo Oliveira, popularmente coñecida na Vila das Palilleiras como Carmen da Floreana. Foise tal como discurrío no eterno curso eterno da historia un mes para olvidar. Esperemos que o entrante traia un pequeno respiro en torno á publicación de noticias luctuosas. O corpo sen vida de Señora Carmen está sendo velado na súa casa familiar do Campo, ao carón dese porto camariñán no que transcurrío toda unha existencia. O enterro está previsto para as 16:30 horas na Igrexa Parroquial de San Xurxo. O noso máis sinceiro pésame para os seus familiares e amigos nestes duros momentos. Descanse En Paz.
  • Temporal en Camariñas, Alerta Vermella na Costa da Morte

    Si xa antes non viña moito por aquí, con este tempo Feijoó aínda vai vir menos. Porque si ata nin en FITUR, que son dous pasos, é capaz de acercarse un minuto polo stand onde as palilleiras de Camariñas tecían o fío dos sonos, ca sucesión inmisericorde de temporais que están azotando a nosa tan olvidada xeografía neste inverno 2013-2014, imaxinen. Camariñas ven a ser algo así como México (1), pero peor: tan lonxe de Deus, pero tamén tan lonxe da Xunta, alí onde unha oligarquía política endiosada malgasta ao seu exclusivo saber e entender os cartos das boas xentes. O caso é que tivo que ser xusto aos dous días dun desprecio presidencial que pasará a historia, polo menos nestes lares ignorados, cando chegou o enésimo temporal de inverno con Alerta Laranxa, fortes ventos, ondas de ata oito metros, choivas frecuentes e intensas e frota novamente amarrada. Xusto o temporal ideal para que os nosos mariñeiros e boas xentes en xeral cavilen polo miudo nas razóns dunha ultraxe inexplicable por parte de aqueles aos que lles pagan os soldos e as estranas razóns que animan a que unha manada moribunda de cachalotes sin alfabetizar den en apoiar un ataque inxustificado e inxustificable contra o concello polo que pretenden saír elexidos e as súas palilleiras. Cuidado que con esta marexada non acaben descacholados (máis aínda, queremos decir) contra as rochas. Pois sí que empezan ben.
    (1) Frase orixinal: México, tan lonxe de Deus, pero tan preto dos Estados Unidos (dos de América, non dos de México, obviamente).
  • Dona Otilia Alvite Ameijeiras, Descanse en Paz

    Continúan a chegar tristes noticias á nosa redacción. Esta mañá recibíamos a chamada do noso amigo e colaborador Xoán Ramón Carballo que nos informaba do pasamento da súa nai Dona Otilia Alvite Ameijeiras aos seus 96 anos de idade na cidade da Coruña. Dona Otilia chegou ata Cereixo moi xoven sendo a máis xoven de nove irmáns orixinarios de Santa Comba. Anos despois casaría con Arturo Carballo Tajes e fruto deste matrimonio nacerían dous fillos, Xoan Ramón, enxeñeiro residente na cidade olívica e Arturo Carballo Alvite, coñecido director das antigas oficiñas bancarias da Caixa de Aforros en Camelle e tamén en Muxía. Cómpre lembrar que Dona Otilia era irmán do que foi o Cura Párroco da Parroquia de Santiago de Cereixo durante tantos anos, o recordado Don José Alvite tristemente falecido hai xa moitos anos. O corpo sen vida de Dona Otilia está sendo velado no Tanatorio San Vicente de Vimianzo dende o cal será trasladado ata a Igrexa de Santiago de Cereixo onde ás 16:00 horas deste sábado 25 de xaneiro de 2014 será celebrado a misa de corpo presente para logo ser soterrada no seu querido Cereixo. Dende a Redacción de Camarinas.eu queremos expresar as nosas máis sinceiras condolencias a toda a familia e amigos de Don Otilia. Descanse en Paz.
  • Don José Antonio Campaña Lista, Descanse en Paz

    José Antonio Campaña Lista, un dos máis sinalados veciños do Concello de Camariñas, falecía nas primeiras horas deste xoves 23 de xaneiro de 2014 aos seus 72 anos víctima dun cancro que se agravou nestas últimas datas. Os cargos de Alcalde durante un lustro (1974-1979), nos ilusionantes e intensos anos da Transición, e Patrón Maior foron os dous principais fitos dunha traxectoria persoal exitosa e fructífera á que debe sumarse o desenrolo profesional de toda unha vida no mar, traballo no que será lembrado como Patrón durante tantos anos dunha das embarcacións lexendarias durante a época dourada do cerco camariñán: o José Ramona. Casado con Dona Dolores Lorenzo, tivo dúas fillas este matrimonio: Eva que falecía aos tres anos de idade e Dolores Campaña Lorenzo, Lolita, que falecía en tráxicas circunstancias en Suiza hai agora xusto cinco anos, provocando a maior conmoción que se lembra en Camariñas en moito anos. En mostra de loito e respeto, en recordo ao que foi o seu Alcalde durante os anos do duro esforzo por facer chegar a democracia a España, as bandeiras do Concello lucen a media asta dende este mediodía. Os seus restos mortais están sendo velados no Tanatorio San Vicente de Vimianzo e o seu enterro terá lugar mañán en Camariñas. Vaia dende Camarinas.eu o pésame e apoio máximos á familia deste camariñán ilustre. Don José Antonio Campaña Lista, Descanse En Paz.
  • Dona Josefina Rodríguez Cibrán, Descanse en Paz

    Esta fría e invernal mañán do 22 de xaneiro de 2012 amañecía triste para o lugar de Dor, antesala da parroquia de San Pedro da Ponte do Porto. Unha das súas máis lonxevas veciñas, Dona Josefina Rodríguez Cibrán máis coñecida como Fina do Tuiño, deixaba este mundo aos seus 102 anos debido a causas naturais. Dona Fina, nai de catro fillos, adicou toda a súa vida á venta de encaixe dunha maneira totalmente exitosa xunto a súa filla Dolores Romero, gran referente no ámbito galego da artesanía eterna do bolillo e muller emprendedora e traballadora onde as haxa. O corpo sen vida de Dona Fina está sendo velado na súa casa de toda a vida de Dor de onde sairá cara a Igrexa de San Pedro de A Ponte do Porto este xoves ás 16:00 para ser celebrado o seu sepelio. Dende Camarinas.eu queremos expresar as nosas máis sinceiras condolencias a toda a familia e amigos de Dona Josefina nestes duros momentos que están a vivir. Dona Josefina, referente primordial do encaixe de Camariñas, Descanse en Paz.
  • Don José Valentín Bermúdez Trillo, Descanse en Paz

    Noite tráxica a deste xoves 16 de xaneiro de 2014 tralo repentino falecemento por mor dun paro cardiaco do noso querido amigo José Valentín Bermúdez Trillo aos seus 57 anos de idade. D. José comezou a sentirse mal esta pasada noite e mentras estaba a ser trasladado de urxencia por unha ambulancia non lle dou tempo ao noso amigo a chegar con vida ata o Hospital Juan Canalejo, onde os médicos só puderon certificar a súa morte. Don José está sendo velado no Tanatorio Municipal de Camariñas Irmáns Fernández Espín dende onde sairá mañá sábado ás 14:45 horas en compaña de todos os seus familiares e amigos ata a Igrexa Parroquial de San Xurxo de Camariñas. Alí será oficiada a misa en corpo presente para despois ser soterrado Don José no cemiterio de Camariñas. Dende Camarinas.eu queremos expresar as nosas máis sinceiras condolencias a toda a familia do noso veciño Don José. Descanse en Paz Amigo.
  • EXCLUSIVA!! Embarcación embarrancada en Reira

    A gabarra Prima embarrancada en Reira (Camariñas)
    Realmente era o único que lle faltaba ao peor inverno, o máis maléfico, o máis devastador, o máis agreste, en décadas. A imaxe máis típica da Costa da Morte tiña lugar na madrugada deste martes 14 de xaneiro de 2014 cando embarracaba en Reira a gabarra de nacionalidade moldava "Prima", de 105 metros de eslora, que ía en tránsito dende Odessa (Ucrania) a Riga (Letonia) cun cargamento de terra. O suceso acaecía á altura da pequena urbanización situada no lado dereito do camiño que leva ao Cemiterio dos Ingleses, cando o Prima que estaba a ser remolcado por outra embarcación debido á forte marexada existente na zona perdío o contacto co seu remolcador (o West, con bandeira das Antillas Holandesas) e fui embarracar nas pedras do litoral camariñán. Elo debíose a que rompío o cabo do remolque e fui enredarse na hélice. O cabo xa rompera a última hora da tarde preto do Cabo Touriñán, de xeito que o buque de Salvamento "Don Inda" que en principio se aproximaba ata o lugar para prestar auxilio ao Prima decidío finalmente remolcar o West e poñer así a salvo aos seis tripulantes do mesmo. Xa mañán de deste martes ata o lugar desprazáronse técnicos de Salvamento Marítimo procedentes da base estratéxica de Fene para inspeccionar o estado da gabarra e tomar as medidas pertinentes. Un lugar, epicentro de naufraxios dramáticos de distinto calado para a navegación, dende traxedias humanas insondables como a do Serpent, ata embarracamentos sen maiores consecuencias, no que tiña lugar este novo accidente marítimo do que en principio non hai que lamentar perdas humanas. Non podería ser ésta a única desgracia marítima dado o estado da oleaxe e as prediccións para os días vindeiros que alertan sobre un novo temporal, polo que dende esta redacción pregamos se extremen todas as precacións necesarias.
  • Holocausto cachalotil na Costa de Camariñas

    Quen sabe si atraídos polo hedor nauseabundo dos seus conxéneres en terra, nestos días un auténtico holocausto de cachalotes en descomposición inunda as costas de Camariñas. En Trece, en Portocelo, en Reira, no Castelete, etc... xurden putrefactos dos fondos marinos sin solución de continuidade acorde ca situación que viven os seus compañeiros humanos. Situación ésta que está dando lugar a un fenómeno curioso: alá onde aparece un destas infortunadas (e tan denostadas debido aos lamentables comportamentos dos seus semellantes terrestres) bestas tirada contra as pedras, ahí mesmo os lectores de Camarinas.eu ipso facto nos fan chegar fotos, wassaps ou mensaxes indicando o punto exacto de putrefacción dun novo cadáver. "¡Cachaloteee vaaa...!", no medio das carcaxadas, risas e pitorreos máis cachondos do electorado de Camarinas.eu, que vaian a saber vostedes por que curiosas coincidencias asocian ao momento cachalotes ca redacción do xigante xornalístico da Costa Atlántica.