Hai xa máis de dous meses que nunha chuviosa mañán Diego Alonso e Mari Carmen Freire Ramos collían o coche con destino ao coruñés Hospital de Oza para ingresar a un Manuel que decidira redimirse a si mesmo e recuperar unha vida tan prometedora naquel lonxano punto onde a deixara esquencida un día hai xa algúns anos. No citado centro hospitalario herculino ía estar durante dúas semanas nas que sería sometido a diversas probas e análises, necesarios para que Manuel pudera entrar nun Centro de Desintoxicación de alto nivel situado no extrarradio da cidade herculina, nunha paraxe de gran beleza natural. Pero para poder conseguir que o seu fillo entrara no citado centro (onde xa algúns rapaces camariñáns estiveron ingresados no pasado) foi necesaria unha dura loita por parte de Mari Carmen, xa que as plazas son contadas e o rendimento do Centro altísimo.

A disciplina á que están sometidos tódolos internos é sinxela e espartana. Diana ás 9 da mañá, paso polas duchas, un rápido almorzo, deporte e terapia de grupo (as así chamadas "asambleas" onde por turnos cada interno explica a súa propia experiencia persoal). Posteriormente chega a hora da comida a cal, como todo, é elaborada polos propios ingresados. Unha vez rematada ésta, sorprende que no punto do día aparezca como obligatoria a visión do Telediario. Tras éste, comenza o tempo adicado ós máis diversos traballos: limpeza, mantenimiento, manualidades, etc, para despois retornar o tempo adicado ao deporte e unha nova "asamblea" que ten lugar pola noite. Finalmente a cena (novamente elaborada polos internos) e tras un rato adicado á televisión, chega a hora do sono conciliador.

Os que vimos este sábado a Manuel na Praza Maior de Camariñas experimentamos unha alegría sen límites ao ver un home moi mellorado física e intelectualmente, como posiblemente facía anos que non o víamos. Incluso co seu novo look recordaba vagamente a Scott Weiland, o cantante dos seus queridos Stone Temple Pilots, o grupo norteamericano de rock alternativo, o cal xa foi motivo de risas e chanzas entre algúns dos mitos vivientes deste olvidado barrio camariñán. Elo débese en parte a que Manuel recuperou a súa paixón polo deporte, destacando outra vez como medio centro de calidade inigualable na práctica do deporte no que sempre fui un virtuoso, o fútbol, e tamén (atención!) no paddle, o que sen dúbida contrariará a algunhas usuarias de recoñecido talante progresista e democrático. Cada dúas semanas Manuel retornará para estar entre os seus familiares e amigos, os cales (é obvio decilo) estaremos a súa absoluta disposición para todo aquelo que faga posible que Manuel Alonso Freire, o mellor irmán e amigo que un pode atopar nestes descreídos e insustanciales días, tan valeiros, tan ocos, poda volver a nacer, poda vover a ser o que sempre fui ("Reborn again", que decía aquela canción): ¡¡MANUEL ÁNIMO!!

 

Hola a todos os usuarios e amigos de camarinas.eu, son Mari Carmen Freire Ramos, a nai de Manuel. Estes meses foron bastante duros de levar no numero 4 da rúa Tras Praza, a casa donde nacemos eu e máis meus 4 irmáns e donde vivimos cos meus pais (Maruja do Cotarro e Pepe de Cariño) durante tantos anos. Como sabedes o meu fillo tivo problemas coa droga e todos podíades velo nun estado moi lamentable... o dolor que me percorría o corpo ao velo non podo escribilo con palabras, pero unha nai non deixa nunca de luchar e ao final, gracias a axuda de moitos amigos, da nosa familia, e especialmente de Carmucha e Angelita (que foron as súas segundas nais) poidemos convencelo e conseguimos levalo para un bo centro de desintoxicación. No nome da miña familia quero darvos as gracias a todos aqueles que se preocuparon polo meu fillo Manuel, tanto preguntándome pola calle como chamándome para interesarse e tamén a todos os usuarios que escribíades en camarinas.eu dándonos apoio nestes duros meses para nos co tema de Manuel e de meu neto Martín cando estivo no hospital. Finalmente sólo decirvos que aínda non conseguimos nada, pero o paso está dado. Un paso seguro e firme que xa se lle ve na cara a Manuel. Gracias de corazón. 

Vostede non ten permisos para comentar nesta noticia.