BUENO DESEO DE TODO CORAZON QUE ONENO SE RECUPERE PRONTO MUI JUAPO EDISIRLLE OS PAIS SUERTE MUITA SUERTE FAS MAJAS DIEGO QUE BEÑA PRONTO PASUA CASA SUERTE SEFA E OS PEDROS

Bueno, esperemos que non sea nada, e que Martín se recupere o máis axiña posible e sobre todo que este problema quede arranxado definitivamente para que non volva aparecer no futuro. En fin, a ver que pasa, con este Sergas da Xunta non se sabe moi ben que che pode pasar, eu xa levo un ano e medio para que me fagan unha pequena intervención de nada, pero bueno ¡¡menos mal que non existen as listas de espera!! Alo menos eso é o que din. En fin, ¡¡ánimos familia!!

Desexolle a "Martín" que se recupere o mais axiña posible, que inxusta e a vida, unha criatura de 10 mesiños e xa ingresado no Hospital, e por riba probas e mais probas. Bueno hay que ter paciencia e afrontalo o millor que se poda. Animo a "martín" e a toda a familia. Un abrazo.
---estudiante---

Ánimo para a familia de MARTÍN sobre todo para a sua abuela,Mari Carmen unha gran luchadora.
Deseo que pronto estea aqui entre nos,e na ponte ,con Angelita e Carmucha.Que xa o poñen muito de menos.
Suerte a Martín.
Muitos bicos

moita forza a mari carme e maite e sobre todo o pequeno
forza
e xa veredes como todo queda e n un susto
un saudo

bueno familia pasiensia e animos a todos espero que o neno se recupere pronto un bico

Unha das imaxes que máis triste me poñen é a de un neniño enfermo...o único q en parte consuela, é que eles non son conscientes da súa peculiaridade...

En fin, que moita forza á familia, que seguro que todo acaba por solucionarse.

E cando o raparigo saia do hospital, ahí queremos a reportaxe de Martín como un campeón, todo saludable.

Unha aperta diego.

Hoxe estaba Martín cheo de tubos e sondas que lle entraban pola nariz e polos brazos e o pobre tiña que ter unha especie de fundas nos brazos para que non quitara as agullas que lle van a vena. Non pode mover os braciños pero, como di Salaño, non son conscientes de súa enfermedad. O seu irmán Ignacio tuvo que visitalo desde unha cristalera porque os menores de 10 anos non poden entrar na habitación dos lactantes enfermos pero non faltaron as sonrisas e berros de Martín cara o seu irmán maior porque, aínda que pobres, na casa de miña nai non nos olvidamos da nosa familia nin a deixamos tirada. Eso solo pasa con outros.

Esto faime recordar unha anécdota que me pasou onte mentras íbamos para o hospital eu e máis miña nai e douseme por ir pola autopista de pago que cada ano vale máis (debe de ser porque somos ricos... e nos sin sabelo!!) da nosa deprimida costa escoitando as noticias. Escoitei moitas cadenas de radio, non como na nosa Camariñas, que solo hai dúas e as dúas afín a un gobierno... pero ao final, e sin saber moi ben como, púxenme a escoitar o programa da tarde que presenta Gema Nierga na Cadena Ser (a costumbre en Camariñas, non hai outra cadena para oir). Un dos contertulios do que non quero recordar nin o seu nome empezou a falar sobre a pobreza en España que disque "chega a 9 millóns de pobres neste país" e despois dixeron que "máis de 2 millóns de nenos en España pasaban fame"... pero, amijos, o que máis me sorprendío de todo foi que empezaron a facer bromas de mal gusto con este tema e de forma trivial sin pararse a pensar o que dicían e que eran reídas pola tipa esta chamada Genma (si, todo un diamante), asta que ao final tuven que quitar a radio por que me daban janas de jomitar. Nos, unha familia pobre de Camariñas, pais, avoas e tíos de nenos pobres (pero que nunca van a pasar fame, a pesar de todo) tuvemos que apajar a radio porque estes locutores, ben pagados e financiados polo goberno, que lles paja a estes elementos cos nosos cartos, nos deron janas de jomitar. Así está España.

En fin, espero que pronto sala do hospital este rapaciño que non merece estar nesa habitación de 4 metros cuadradros, ventanas e portas dos anos 70 e equipamentos que... bueno... Mentras, outros que gastaron unha fortuna en "curandeiros de amor" e "Santóns Cubanos" que tiraban osos para ver que se podía facer e que van de grandes izquierdistas e demócratas (???)levan aos seus fillos a médicos de 5000 euros por consulta.

Demagogia?? Eu sei ben o que é eso. Vivino nas miñas carnes, amijos.

Gracias a todos polos vosos ánimos. Gracias de corazón.

Diego Alonso Freire

Bueno eu tamen queria darlle muitos animos a familia e disirlle que non a de ser nada e que a de quedar todo nun pequeno susto.Un bikiño mui grande pa familia en espesial po pequeno martin.

Espero que se recupere pronto Martín, e que Maite e Mª Carmen o leven con paciencia,que no hospital hay que tela.Bcos

Meu pobriño,anxeliñ o!Martiño,hasta enfermo e bo komo o pan e moi,moi,moi,RIS UEÑO,ben de familia!!.Recup erate pronto,Martiño, ke temos ke ir pasear por Camariñas!.Salu dos a miña prima Maituka(Ahora xa sabes o ke doen os fillos,eh!!)

Miña nai acaba de ver todos os comentarios e, coma sempre casi chora por ver a todo o mundo que quixo dar ánimos a este pequeno rapaciño que está a pasar unha enfermedad no hospital. Pola miña parte e xa para concluir donvos as gracias a todos aqueles que vos atrevéstedes a dar ánimos nesta página á nosa familia e, aínda que se poñen de menos algunhas ausencias nestes comentarios (non sei porque, si por temor a represalias por aspirar a traballos do ejersito de barrendeiros ou porque non lles dou a jana. ¿quen sabe?)Para outras cousas sen importancia si que falan... e como falan! ) quero que sepades que sempre teredes aquí a un amigo.

Hoxe están alí con Martiño miña tía María Jesús e os seus fillos Juanjito e Susi (do casino), faltaba a súa bisavóa Maruja da Cotarra por que ela non pode andar pero tódolos días fala con Martín por teléfono (bueno, fala miña avóa maruja sola porque martín non sabe falar) .

hola diego e unha pasada q un neno teña q andar con probelmas..asi q me gustaria manadaros un abrazo e un saludo a ti e a tua familia e como no atua nai q e unha loitadora pois coñezoa dend fai moito o igual q a ti e animo q seguro q non e nada e logo o vemos por aqui xogando e facendo trabesuras polo parque da plaza ...un saludo e q se repoña pronto