PATRON QUE CUMPRAS MOITOS ANOS MAIS E A TUA FAMILIA QUE O VEXA AO TEU LADO,E TRANQUILO QUE NUNCA CHOVEU QUE NON ESCAMPARA....SO RTE AMIGO.

felis cumpleanos lin e que cumplas muitos mais en compañia dos mais queridos

EU TAMEN QERO FALISITAR O SEÑOR DELMIRO E CUNPLA MUITOS ANOS MAS E QE EU O BEXA.FELISIDSES

MUITAS FELICIDADES CUÑADO MERESES TODO OJALA EU TUBERA ASI FILLOS TAN BOS COMO OS TEUS DIOS CHE CON SERBE MUITOS ANOS FIS CUMPLE AÑOS LIN TEUS CUÑADOS PEDRO E SEFA E O FILLO FELICIDADES

Mantida, a novena foto, se non me equivoco e o pi do cotiño, o difutno de "JOJO", pero claro él era irmán de meu pai, e a nai irmá de miña nai. E decir, levamos a mesma sangue dos dous lados.
Un bico

si señor estudiante , cada vez q fas un destes videos casi me fas chorar, eres un padriño ejemplar, e sobre meu abuelo q decir q vos non sepades , SOLO FELICITALO E DESEXARLLE Q CUMPLA UN MILLON DE ANOS MAIS , Q OS MERECE.
UN SALUDO

feliz cumpleaños tio lin,desfruta deste gran dia,é o seu dia,,ten vostede 8 fillos maravillosos os cales o adoran,,moitas felicidades da miña parte

Un dia de pequeño quedoume grabada unha conversación que lle oin a meu pai cando falaba con outro, en esta decia que desde novo sempre anduvo navegando , e as campañas daquela eran non de meses ,sinon de anos, nunha destas que viñera de vacacions conocio a miña nai, como non anduveron un tempiño xuntos, e como non enamoraron, tamen como non chejoulle a hora de embarcar por outros tres ou catro anos,e meu pai como non quedou indeciso , non sabia si marchar a faser outra campaña ou quedar en Camariñas ca mosa que conseguira enamoralo, nada decir que daqueles anos a necesidad de que a sua familia recibira cartos de un emigrante era imperiosa casi necesaria. Anduvo dias enteiros perdido e pensando que facer , a nai como non mandavao marchar, pois tiña irmans pequenos que manter,decialle - vai dai meu filliño , vai janar cartos ,deixa as mosas- pero a indecisión sejia jolpeando sua cabeza . Un dia antes de marchar por obligación da sua familia acercouse a taberna que daquela tiña o Sr Lin no rueironovo, puxose na barra e pedio viño , viño que nunca solia beber, entonces o Sr Lin violle aljo raro e prejuntoulle, - ¿ que che pasa Pepe ¿- e el contoulle o que estaba a pasar – nada e que miña nai mandame marchar e eu enamoren de unha mosa ,e non teño janas de deixala, ¿ que faseren Lin?
Lin puxose de pe e dixolle – Ti es parbo ou que che pasa, vas deixar semejante muller tan juapa e traballadora por marchar a navegar, larjate de aquí que che bon dar unha hostia – consello dado consello recibido , aquel home con tan solo unha frase sacoulle todas dudas dun viaxe, meu pai fui a xunta a nai e dixolle que quedaba pa casar, como non casou, puxo un nejosio e fuelle ben, miña abuela nunca quixo ben a miña nai por faser quedar o fillo en terra, pero o tempo o traballo e o cariño que lle dou miña nai a seus fillos fixo cambiala de opinión.
Como consecuencia dos consellos do Sr Lin nacin eu e miñas irmans, asi que desde aquel dia que oin contar a historia a meu pai, supen que lle debia aljo da miña existencia a este home, asi que hoxe chejoume o dia de agradecerllo – GRACIAS SR LIN-

En canto a este home que forma xa en vida parte das personalidades de Camariñas que decir de el, decir o que xa dixestedes todos …non xa vos o descrivistedes ben . Hai un probervio chino que di que un rapas non e home , nin unha rapaza se fai muller hasta que plante un arbol, escriba seus recordos e crie un fillo, non sen si o Sr Lin fixo estas tres cousas pero seguro que polos fillos que criou con salud sin necesidades e con educacion , compensalle as outras todas.
E por eso que os homes sabios saben que pa estar en un cargo publico donde teñas potestad pa deixar a 20 familias cos seus correspondiente s 40 fillos sin un cacho de pan que levar a boca , ou uns ingresos pa poder comprarlle roupa, non deveria de estar en semejante cargo , nadie… nadie que non sepa o que e criar a un fillo , sentir a sua enfermedad, velo chorar , velo sufrir, e dar a sua vida por el , nadie deveria de estar en un cargo no cal poda deixar a uns rapaces sin o benestar que ampara a lei, nadie porque hasta que vexas a teu fillo chorar non eres competente pa feser chorar o meu.
Valga esta miña opinión para que os cargos publicos, cando poñan unha sancion, non solo pensen nos sancionados sinon nos fillos que de este dependen..

Unha enoraboa a o Sr Lin , non polo seu cumpleanos , sinon pola familia que ten que criou, e que todos los dias dalle a demostrar o que o aprecian.

Un Camariñan.