Aquellos maravillosos años 70...

Victoria cómoda do Camariñas de Papi que lle vai dar alas ó Camariñas para este fin de semana próximo afrontar con moita moral o inisio da Copa da Costa. Empesarían os homes de Papi a toda máquina e no minuto 10, De la Sierra consejiría o tanto que a postre sería definitivo cun trallaso desde fora da área. Tuvo a sua ocasión para empatar o Pindo pero tiraron ó pau. A partir de ese momento o Camariñas foi o dono e señor do partido e pudo ampliar a súa ventaxa si asertaran nas ocasións claras que tuveron, como as que tuvo Javi.

A nota nejativa do partido foi a lesión de Peski, que por suerte ó final non rompío a clavícula ainda que si será baixa para a próxima semana. David tampouco poderá xojar en Lira o próximo domingo para disputar o partido correspondiente a lija porque foi expulsado por ver 2 amarillas pero si poderá xojar o sábado no inisio da andadura do Camariñas pola Copa da Costa, o torneo dos torneos, na cal se enfrentará ó Vimianzo o sábado as 3 da tarde en terras vimiancesas e no que Papi sacará toda a artilleria para faser un jran papel na Copa. Está si non é hoxe será mañán un novo fichaje para o Camariñas, un delantero que conose perfectamente Papi e que espera que obteña a carta de libertá nas próximas horas. Para a lija, Papi daralle a oportunidá a juveniles que levará a Lira e faraos debutar.

Pasaron os homes de Gonzalo cun resultado máis apretado do a priori esperado despois dos dous partidos disputados. Volvío a apareser a fijura joleadora de O Rubio, quen consejio o tanto para o Camariñas no primeiro tempo do partido. No sejundo tempo empataría o Porteño que intentaría a remontada pero non pudo derribar o muro Camariñán. Como detalle do partido desir que o Porteño fixo a triquimaña da temporada o poñer 12 homes no campo e non se enterou nin o árbitro nin o equipo do Camariñas durante uns cuantos minutos. Destacar a labor de Tono do Atlántico, todo un saber estar que mantuvo mui ben a todo o mediocampo do Porteño e ademáis contibuío ca sua exquisita técnica a dar pases unha e outra ves a tódolos seus compañeiros.

Nada máis entrar pola porta, vai Jamela como jefe de seremonias elije mesa e séntase acompañado de Pepe de Fela, Juan de Penedo, Eduardo e Julio da Xaviñana. A primeira prejunta nada máis asercarse o dueño xa fui obvia, que había pa comer, pero pa comer de verdá, o dono do Santos díxolle que había cosido e xa non lle deixaron sejir, despois dun partido duro a fame era doble e había que matala xa, así que Jamela dille que traia COSIDOS!!, non un cosido, cosidos!!! como sona. O jefe do Santos vaise e tráelle 3 rasións de cosidos para cada un, se queres cosido ahí tendes dixo para si o dono do Santos, pero os nosos compatriotas empesaron a comer e nun plis plas devoraron os cosidos, nesto Jamela como portavós do jrupo de camariñáns chama o dono e dille trae máis cosidos!!!, non hai máis contestoulle o dono, pois que máis tes de comer??? díxolle Jamela, pois hai bistecs con patacas fritas díxolle o dono, trae bistecs pero en abundansia, e veña a pasar bandexas de bistecs con patacas fritas pero volvío a ocurrir o mismo, as fuentes quedaron baldeiras e Jamela novamente chamou o jefe. Queremos máis bistecs!!!. Pero non hai máis, acabástedes con todos, si non o vexo non o creo desía o dono do Santos. Que máis tes???, prejuntoulle Jamela. Pois temos calamares con patacas fritas. Trae calamares pero en abundansia.

E veña 3 rasións de calamares por cabesa para Jamela e compañía.....................................pero acabáronse as rasións e novamente Jamela tuvo que chamar ó jefe, trae máis calamares. Non hai máis dixo o dono do Santos que non sabía donde meterse, na miña vida vin tal cousa, é coméredes ohhhh!!!!!!!!!!, si non o vexo non o creo!!! desía unha e outra ves o dono do restaurante, comedes máis que unha primeira comunión!!!!, alabado sea dios!!!!!, estaba asombrado o tipo. De repente Jamela gírase e mira cara á mesa donde estaba o Presidente do Laxe e ve que alí aínda teñen calamares, asércase Jamela e dille o presidente: Non queredes máis non?. Evaristo Castro e os seus quedaron que non sabían que desir e Jamela collío as bandexas de calamares con patacas fritas e levounas para súa mesa donde estaban os seus compañeiros e patapum pa dentro, foron caendo no bandullo dos nosos compatriotas calamar tras calamar ante a mirada pasmada do Presidente do Laxe e os seus acompañantes e tamén ante a mira pasmada de non ver nunca nada ijual do dono do Santos, e si amijos e amijas, sampáronse a comida da directiva tamén.

Unha ves acabado, Jamela asercouse ao dono do restaurante e díxolle: Para a próxima que non volva a ocurrir, ahora xa sabes que cando desimos queremos comer é que queremos comer!!!! - Ahí queda eso. Antes de marchar, o Presidente do Laxe, Evaristo Castro, asercouse ós camariñáns e díxolle: "PEDÍDEME OS CARTOS QUE QUEIRADES POR XOJAR PORQUE NON JANO PARA DARVOS DE COMER".

PD: desirvos que hoxe en día, o dueño do Santos acórdase perfectamente de ese día, e díxome que jamás vira comer a ninguén como eles o fixeron. Xa se sabe, Camariñas e os seus Camariñáns son únicos!!!!!.

Continuaremos.....................

Vostede non ten permisos para comentar nesta noticia.