- Escrito por Redacción Camarinas.eu Redacción Camarinas.eu
- Categoría: Curiosidades Curiosidades
- Created: 23 Novembro 2012 23 Novembro 2012
Este xoves 22 de novembro de 2012 Camarinas.eu presenciaba no Muelle Novo "un dos espectáculos máis grandiosos da natureza: ¡un Convoy!". Era pouco despois do mediodía, en puro prime-time chiquitero, a esa hora fatal na que algúns peliños enchoupados dos arredores están xa máis ala da vida humana, cando unha sucesión ininterrumpida de ata catro supergrúas irrumpían con potencia na explanada sagrada camariñana e ante semellante visión sobrenatural a tensión xornalística dos últimos días acabou por agolparse nos limitados miolos de Camarinas.eu e estoupar nunha explosión piroplástica cerebral: o culebrón do Club Náutico de Camariñas que nacido como drama acabou por rematar como esperpento, como unha españolada dos 60-70 de okupas fóra-okupas dentro; os ridículos xornalísticos espantosos dos profesionais do oficio, a coñecida afición cinéfilo-televisiva dos redactores que o presente subscriben, e ata a falta de obra pública dos ultimos tempos. Todo elo acabou por xuntarse e provocar os resultados fácilmente predecibles: un auténtico disparate.
Porque claro, cando un desfile de semellantes características aparece ante os teus ollos e aínda por enriba no Muelle Novo unha primeira conclusión non se podía facer esperar: "¡¡Ay mi madriña que estes (os okupas) lévanse o Club Nautico ás costas!!". Agora que o desahucio está ás portas, ningunha solución mellor que a de coller e arramblar con todas as instalacións cara... eh... a ver... digamos cara as montañas austriacas: alí onde a extraterritorialidade da Xustiza española non ten alcance. Así, a visión espantosa do noso querido e tembloroso cociñeiro naviero, co seu mostachiño perpetuamente encharcado, cun pantalonciño corto, medias ata as rodillas, un sombreiriño cunha pluma, e cun mandiliño de tradición alpina, servindo birras, viños, tentenpiés e piscolabis variados aos herrs teutónicos e contando a todo o que quixese escuitalo as desventuras da súa vida: "Meine Tochter wollte nicht wissen, etwas über diese" (Mi hija ya no quiere saber nada de esto), "Sie tat nichts falsch machen Politik es draußen nehmen" (Ella no hizo nada malo para que la directiva la echase fuera), "Ich habe zuerst viel Geld und drei aufeinanderfolgende Wahlen zu verlieren!" (¡yo antes tener mucho dinero y perder tres elecciones municipales seguidas!), "Magst du meine Haare Schnurrbart?" (¿Te gustan los pelos de mi bigote?).
Elo fixo que se lle ablandara o corazón ao redactor de Camarinas.eu ("pois nese caso, sí que lle van a meter un bo pufo a estes homiños") e cando advertía aos camioneros de que se foran olvidando de cobrar un só peso pola súa participación nunha labor bandidesca de tales proporcións foi sacado de equívocos: non, non viñan a transportar o náutico ata os Alpes bávaros: ademáis eles cobraban por adiantado. Buff, pois nese caso sí que quedaba a salvo o Club Náutico. Outra solución non tardou en acudir ás mentes camariñescas: ah, claro, con tres ou catro anos de retraso por fin a Xunta de Galicia ía materializar o 5% do prometido por un tal Álvarez Campana (que non Campaña, desgraciadamente) e daría final postrero ás obras do Muelle Novo. Xa se frotaba as mans un redactor que vía saciada a súa alma de xubilado prematuro (que boas xogadas inxenieriles podería comentar alí a pe de obra con outros profesionais deste ramo) e aseguraba así o relanzamento da sección de obra pública do medio no que colaboraba, tan decaída últimamente. Pero, non, tampouco, ao parecer a finalización do alargamento do espigón do Muelle Novo quedaría para a previa das eleccións autonómicas do 2016.
Entón, perdida toda esperanza, e víctima dun caos de imprevisibles proporcións o redactor acabou por preguntar pero a ver si non vides a roubar o CNC (a roubar máis, queremos decir), non vides a rematar a obra do Muelle Novo, ¿a que carallo (con perdón) vides vos aquí? A resposta foi desalentadora: eles acababan de vir de facer unhas operacións de mantemento nunha eólica xigantesca das existentes no Parque Eólico do Cabo Vilán e tras aparcar no Muelle Novo por ser o único lugar adecuado para albergar a aparatosidade das grúas tiñan intención de ir comer a algún dos restaurantes da vila. E aquí foi onde acabou por abrirse paso a idea máis descabellada: todo foi revivir aquel episodio dos Simpson no que Homer ilustraba ao seu fillo Bart sobre un dos maiores espectáculos da natureza e no que sostiña un duelo a vida ou morte no asador "Slaughter House" (El Matadero), aquel onde sacrificaban ante os seus ollos a vaca que sinalara o cliente e este podía comela enteira, cun camioneiro por ver quen era capaz de papar un Don Solomillón, un filete de sete kilos, dunha sentada: combate do que Red Barclay ("el mejor camionero de la historia") non saía con vida. Ante o cadáver obeso do atleta caído Homer prometía solemnemente completar o seu viaxe final a Atlanta. Pois xa que así estaban as cousas, sacado por ata dúas veces dun erro fatal, humillado nunhas prediccións desacertadas, nese caso tan só quedaba rememorar aquela batalla titánica, heroica, de dous gladiadores enfrontados con un cuchillo e un tenedor ante a mesa dunha churrasquería. Así Camarinas.eu reviviría unha loita marcada por un "Don Solomillón" da que tan só podería saír un con vida e, entón, victoriosos, ante o corpo caído en combate fatal do camioneiro vencido, tan só quedaría como posibilidade honralo tomando os mandos da grúa e levando o seu camión cargado de alcachofas e inmigrantes ilegais mexicanos ata...eh...a ver... digamos ás montañas austríacas. Sí, ata algún club náutico fluvial de carretera onde un camareiro de pantalonciño corto, medias ata as rodillas, sombreiriño cunha pluma, mandiliño de tradición alpina e mostachiño perpetuamente enchoupado servira risueñamente birras, viños, tentenpiés e piscolabis variados.
Tamén che pode interesar...
Comentarios
Suscrición de novas RSS pra comentarios desta entrada.