RAFAEL LEMA PUBLICA EN ITALIA “LA VIA PAGANA A COMPOSTELA”.

RAFAEL LEMA PUBLICA EN ITALIA “LA VIA PAGANA A COMPOSTELA”.

El escritor de Ponte do Porto Rafael Lema acaba de publicar en Italia “La vía pagana a Compostela”, junto a la escritora y chamana italiana Devana. Esta obra en italiano de la editorial Anguana Edizione de Vicenza será presentada por sus autores en mayo en Milán, Varese y Bodio Lomnago. El libro recoge un viaje de Compostela a Muxía de los autores y la chamana madrileña Teresa Ramos en 2012, pero Rafael Lema aprovecha para insertar en la crónica del recorrido su estudio de los caminos precristianos que venían del este de Europa a Galicia, los antecedentes de la vía jacobea, lo que el llama “el milenario camino a Finisterre”. Y asimismo el escritor estudia como nació el mito jacobeo, la inventio y la translatio, y sus antecedentes. Este tema ya lo exploró el autor en un libro anterior, “El Camino Secreto de Santiago”. Así explica Lema que “aunque el camino jacobeo se basa en una falsificación histórica, en la apropiación de unas leyendas y una ruta precristiana, este libro refuerza el valor y singularidad de Compostela como ombligo de Europa, desde puntos de vista que van mas allá de la religión”. Así dice Lema que la obra no es...
Lembranzas dun tempo que xa pasou: A Matanza - Foto portada: www.galiciaunica.es

Lembranzas dun tempo que xa pasou: A Matanza

A cría de cochos para autoconsumo é unha tradición galega que funde as súas raíces na cultura castrexa e que, ao longo de milenios, foi unha actividade que condicionou moitas das nosas costumes, tradicións e gastronomía. Nalgúns lugares de Galicia aínda se mantén a costume de criar o “porquiño de San Antón” e que era habitual en case todo o territorio. ...
Un lanse de patelo e unha traxedia que non foi, por Marisol Soneira

Un lanse de patelo e unha traxedia que non foi, por Marisol Soneira

Xa vos teño contado que, cando meu pai andaba ao mar,  os barcos de Camariñas ían ao cerco remolcando unha embarcacións moi parecida as traíñas vascas. Esta “lancha”  uníase coa tarrafa por medio dun cabo longo que se amarraba a proa da primeira por unha punta e a  popa da segunda coa outra.  A traíña facía de boia cando se largaba, e de depósito das capturas logo de embarcar o peixe. A medida dun bo lanse era cando se enchía a traíña ate os toletes e había que embarcar peixe na tarrafa. Estas embarcacións tiñan a súa propia tripulación (case sempre composta por tres persoas) e os seus propios aparellos. Un dos que me fascinaba era a “bomba de chicar”,  de madeira e manual, coa que manter a embarcación libre de auga. Era un traballo duro porque, as veces, había que chicar durante horas. ...
AS ROZAS E AS CASETAS DE REIRA

AS ROZAS E AS CASETAS DE REIRA POR MARISOL SONEIRA

Seguramente vos preguntaredes a razón da existencia de pequenas casetas de pedra en Reira e o seu contorno. Estas casetas, feitas con pedras do mesmo sitio onde se levantaron, servían de refuxio durante o verán para as xentes de Xaviña que mantiñan os seus rabaños de ovellas e cabras permanentemente no monte. Tamén o facían as xentes de Buría pero estes, xunto cos seus animais, volvían cada noite a súa residencia.  A existencia de rabaños de ovino e caprino estaba moi estendida entre os buriáns,  e incluso deixaron a súa pegada na toponimia desta parroquia, ou porqué pensades que aínda hoxe hai unha rúa a que se lle chama A Cabreira? ...
Vista do porto de Camariñas nos anos 60

De cando as redes se tendían ao sol, por Marisol Soneira

Se damos un paseo polo Muelle Novo atoparemos, nalgunha ocasión, quilómetros de redes tendidas para a súa reparación ou para a súa estiba a bordo ou nun camión. Esas redes están fabricadas con materiais sintéticos que case non precisan mantemento. Pero houbo un tempo en que as redes eran de materiais naturais, como a pita, que precisaban longas e duras labores de conservación e mantemento. ...