O Concello de Camariñas vén de facer público o proceso de contratación de sete peóns ao abeiro da liña de axudas para a contratación ‘PEL Concellos’, promovida pola Deputación da Coruña dentro do seu Plan de Emprego Local para e dirixida a concellos de menos de 20.000 habitantes. O prazo de presentación de solicitudes será de 10 días hábiles a partir do día seguinte da publicación das axudas polo que a recepción de solicitudes rematará o vindeiro 11 de xuño. As tarefas das que se encargarán estes operarios municipais serán: traballos de mantemento e limpeza de cunetas e taxeas das vías e pistas do Concello; desbroces e limpezas, melloras no firme, arranxos en beirarrúas, prazas, sumidoiros e muros...

¿Nunca viron vostedes esas sensacionalistas reportaxes sobre as carreteras máis perigosas do mundo? Serpenteantes camiños incrustados sobre unhas escarpadas montañas sin apenas balados que protexan dunha caída ao vacío ao longo dunha cordilleira perdida do Tibet. Pois resulta que aquí en Camelle tiñamos unha delas e nos sin enterarnos! Dase a circunstancia de que hai unhas semanas o goberno municipal se poñía mans a obra para resolver este perigoso vial da parroquia do Espírito Santo e encargoulle a nosa querida Patrulla Municipal de Obras os traballos de remodelación desta perigosa rúa camellana. O caso é que despois dunhas duras e perigosas xornadas de traballo os operarios da PMO lograron a milagre de convertir este inseguro camiño nunha firme rúa. Outro éxito engadido ao apabullante currículo da nosa entrañable Patrulla Municipal de Obras.

Aínda que o tempo non corresponde ao que debería con respecto ao mes no que nos situamos, os respectivos grupos de limpeza do Concello de Camariñas ao mando do concelleiro Xaviñán Sergio Caamaño, comezaron a limpeza das praias de todo o territorio municipal. Dende principios desta semana a gran maioría dos operarios dispoñibles polo consistorio afanábanse na limpeza da praia de Area da Vila en Camariñas, Lingunde, O Ariño en Xaviña así como tamén na coqueta praia de Camelle usando para elo unha máquina que limpa e clasifica a area descartando tanto a suciedade como plásticos ou restos de basura así como tamén retirando perigosos restos de cristais e as molestas pedriñas dos nosos areais. Despois da actuación nestes dous importantes areais o Concello de Camariñas continuará coa limpeza no resto das praias que quedan sin acicalar para comezar un verán que se presume moi importante no que a afluencia turística se refire, así que o Concello de Camariñas non quere que os pille o toro. Tal e como nos comunica o concelleiro de obras Juan Carlos Canosa dende o concello queren ter todo listo antes de que chegue o bo tempo para evitar molestias como sucede ano tras ano noutros lugares. Señoras e señores, o verán camariñán xa está aquí.

É posible que si alguén nos pregunta por algunha infraestrutura pública que nos chame a atención enseguida nos veñan á cabeza grandes obras como portos, estradas, monumentos, etc. Pero case nunca mencionamos pequenas actuacións que facilitan a vida a persoas que sofren algún tipo de discapacidade as que, o mundo non adaptado, complica sobre maneira a súa vida.

A pericia dos técnicos contratados polo concello permitíu que só algunhas partes altas de Camariñas queden sen suministro de auga potable. Gracias a unha especie de bypass aplicado na rede de distribución de auga potable a Camariñas, a maior parte dá Vila dos Encaixes pode seguir dispoñendo deste servicio esencial. Quedan sin el a zona de Buría ao completo e outras zonas mais altas do casto urbán. Segundo nos informa o concelleiro de obras, Juan Carlos Canosa, dende o mesmo lugar da ruptura da traída princiapal, a avería prodúxose no peor lugar posible e os técnicos consideran que non se poderá normalizar o servicio ate ben entrada a tarde.

O Concello de Camariñas ven de poñer en marcha unhas accións para evitar os atascos nos sumidoiros conflictivos de todo o término municipal comezando polos situados no paseo marítimo da capital municipal. Estes traballos, levados a cabo pola nosa querida Patrulla Municipal de Obras "PMO", constan da limpeza mediante presión con potentes mangueiras de auga dos alcantarillados que deron algunha clase de problemas estes derradeiros anos. Para que non se volvan a repetir casos de obstruimento nos depósitos destas cañerías, moitas veces provocados por acumulación de grandes cantidades das típicas toalliñas que se tiran polo retrete, intentarase deixar como unha patena estes puntos onde estes productos de aseo persoal solen atascarse. Pero para evitar estes molestos atascos nos sumidoiros do concello, o máis importante é que todos nos concienciemos de que estas toalliñas perfumadas non se poden tirar polo WC. Sólo así poderemos evitar finalmente esos atascos interminables que supoñen tantas molestias para todos.

Executando un bo traballo, asumindo a súa responsabilidade, como corresponde a homes de ben, os operarios municipais de Vías e Obras procedían esta mesma semana a repintar todos e cada un dos pasos de cebra do Concello.  Obviamente, a diferencia dalgún mentecato cada día máis enaxenado na súa perpetua fuxida cara adiante, co seu traballo serio e profesionalizado non estafarán ao seu público durante oito meses a conta de algo que finalmente acabou por non existir. En vez de asumir a súa incompetencia, a súa estupidez raiana no retraso mental máis severo, e confesar ante os seus mui escasos lectores a responsabilidade polo que foi un timo pseudoxornalístico desvergonzado e lamentable durante oito meses, a cuase única noticia ca que abrío o seu estercoleiro durante 240 días do noso Señor, prefire verter toda unha nauseabunda catarata de inxurias e calumnias sobre o Xulgado e o titular do mesmo que durante todo este tempo este mesmo merluzo retrasado vendío aos seus lectores como o máis honesto e íntegro, o máis xusto e capacitado, de toda a Cristiandade. Que faga esto cando dacordo cos artigos 206, 209 e 215 do Código Penal estemos ante un delito castigado con penas de ata dous anos de prisión, non sorprende a ninguén porque o cachalote en cuestión nunca foi precisamente Einstein e por momentos tan só xa lle falta babear, sen embargo o que sí o fai é que profesionais do Dereito que colaboraron con este memo fanatizado durante todo este tempo, se presten a un xogo que nestes días 2 e 3 de decembro rebasou a raia e se adentrou de xeito irremisible no intrincado e perigoso mundo do tipo penal.

Case ás mesmas horas nas que máis abandoado e illado que o Coronel Custer en Little Big Horn, un cansino e archirepetitivo hipopótamo inflado daba marcha atrás nos seus proxectos electorales, a Patrulla Municipal de Obras (PMO) acometía o enésimo dos seus inacabables afáns. Foi despois de moitas bravatas, entrevistas en programas de medio pelo, algunha que outra cea de nostálxicos ultradereitistas, baixo un clima de chantaxe permanente, cando acontecío aquelo que predixera Camarinas.eu: todo quedaba reducido a un farol dirixido aos incautos xerifaltes da Dirección Provincial e podíamos constatar unha vez máis como de todo aquelo que prometera e defendera, absolutamente todo, pasado un pequeno tempo acabou decindo xusto o contrario. Agora ben, dado o retraso mental severo, a desvergonza inaudita e a aversión patolóxica ao traballo do animaliño en cuestión, que aquí ninguén se estrane se pasados un días renegue das declaracións polas que daba por finiquitadas as breves desventuras dos Cachalotes Unidos (Partido do Unión e Forza no CU) e arremeta con bríos desbocados ocupando o espacio delectoral da Extrema Dereita camariñana e os seus horripilantes e monstruosos 25 votos.

Case ao mesmo tempo no que un hipopótamo desesperado chantaxeaba polas ondas ao que fora o seu partido, un grupo de operarios municipais afanábase baixo a choiva. Facíano dende as primeiras horas da mañá no Paseo Marítimo de Area da Vila, nun día gris e escuro, repelendo a duras penas ramalazos inclementes de auga feroz e elo evitáballe ter que oír a voceciña aflautada e feminoide dun ilustre cachalote, prestixioso xurista e afamado (de fame, non de fama) arquitecto de Plans Xerais, que como un vulgar matón, o máis patético e rastrero dos mafiosos, tentaba chantaxear polas ondas da cadena amiga de todos pero nunca do Partido Popular á formación política que na derradeira década vendera a través do seu estercoleiro cibernético como a máis grande tódolos tempos, a máis axeitada para a realidade de Camariñas, aquela que invertía a mans cheas e tiña traballo para todos, a única incorrupta e virtuosa do noso universo electoral. Tamén nos dixera reiteradamente que o seu líder na Vila das Palilleiras era o único serio e honrado, un dechado de virtudes e bondades, todo ética e principios morais, honradez e integridade na súa máis excelsa magnitude. Apoiara asemesmo nun mal paso golpes de estado en institucións náuticas: daba igual, na súa estupidez insondable e infinita, a Fosa das Marianas cos seus once inacabables kilómetros cara o fondo, acabará tamén renegando un día non moi lonxano do que agora afirme e lles queira vender e, desesperado e illado como un cachalote perdido nos fondos abisales, emprenderá unha nova fuxida cara adiante.

A recentemente ampliada Patrulla Municipal de Obras do Concello de Camariñas está a levar a cabo estes días unha serie de melloras nos camiños e xardíns municipais que tanta falta tiñan dun acicalado. Hai xa unhas semanas  que pudemos comprobar como as árbores dos aledaños da nosa Igrexa Parroquial de San Xurxo de Camariñas eran podados para mellorar a súa apariencia. Os membros da PMO aproveitaban estas datas outonales onde estas grandiosas prantas quedan sen unha sóa folla para acometer a súa poda e darlle un lavado de cara total á nosa igrexa pero tamén pensando, seguramente, nas próximas festas de San Xurxo. Vaia esta noticia como pequena homenaxe a estes nosos chavales que se encargan de facer os traballos máis escuros pero tan necesarios para ter un pobo máis limpo e presentable. Noraboa chavales!

Calquer visitante pouco avispado que cara a unha da tarde deste xoves 25 de novembro de 2010 se acercase pola Praza da Insuela e vise como o Concello de Camariñas recepcionaba oficialmente un tractor-guindastre de última tecnoloxía podería pensar, en harmonía ca batería de medidas de sorte diversa que o Goberno ten posto en marcha para paliar o estado agónico das contas públicas en España, que como complemento ao hachazo inferido nas nóminas dos funcionarios públicos, o mencionado tractor tería como destino ao diverso persoal político do concello: toda unha ristra de concelleiros de tódalas cores políticas sacrificándose duramente envoltos pola xiada da mañán, tostándose ao duro sol da tarde, con grosas gotas de suor salado esvarando polos allados rostros, sachando as patacas, recollendo o millo, por mor de exportar o producto do seu honrado e sacrificado traballo cara os mercados internacionais para cas divisas sanear as contas das administracións públicas. Pero non, querido accionariado, nada máis lonxe da realidade, segundo nos contan dende o concello o mencionado tractor guindastre dotado dun variado elenco de pertrechos, utensilios e maquinaria, incluso dun impecable e amplio remolque e valorado en preto de 70.000 euros ten como destino o Servizo Municipal de Vías e Obras.

Suele ser un problema recurrente das repúblicas bananeras, dos estados de medio pelo, o do mantemento. Así, hai xa uns anos o que era daquela un diario independente da mañán reconvertido actualmente por mor dos cíclicos cambios na gobernatura da nación en Boletín Oficial do Estado, nun artigo sobre Nixeria (con tódolos nosos respetos) decía que "El gran problema de este país es el mantenimiento. Una auténtica plaga nacional, ya se trate de un aeropuerto, una autopista o un simple baño público: una vez terminados, no se les volverá a dar ni una mano de pintura". Algo parecido cabía decir ata non hai moito das obras que se executaban en Camariñas: unha vez rematadas, ninguén se volvía a acordar delas e así as malas e inoportunas herbas, os toxos, as silvas e os cachos de cemento desprendidos, cicatrices formigonadas abertas ao sol, convertíanse nos protagonistas hexemónicos.

Aquí en camarinas.eu vai a haber que ir pensando en abrir unha sección semanal para recoller as actuacións da nosa querida e admirada Patrulla Municipal de Obras: artesáns da obra pequena, humilde, aquela que non conleva o sobrecusto inherente á contratación externa, e que a través dun arte de filigrana van acometendo actuacións imprescindibles ao longo do concello. Nesta ocasión eran os nosos coñecidos Manuel Gómez Figueiras e Manuel Alborés Devesa os que procedían a recolocar por enésima vez os bancos de pedra da célebre Praia de Lago, famosa no mundo enteiro pola fecundidade e calidade dos seus centolos, na que unha auténtica praga de non se sabe si temporais, vandalismo ou tractores que acuden á recollida do arjaso fan que unha e outra vez os seus bancos acaben tirados pola area adiante. Alí, baixo os efectos dun vento nordeste implacable e despiadado, levaban a cabo outro dos seus traballos serios, concienzudos. Así, fálase da posibilidade de que podamos ver aos nosos chavales en traballos xa de máis envergadura na Praia de Lago (de enfrente) porque constitúen un valor en alza que pode ser obxecto en calqueira momento dunha fichaxe multimillonaria por parte dun dos concellos dos arredores. Senón ahí está o impresionante estado no que están quedando as aceras (encofrado incluido) da Avenida de Cedeira. En calqueira caso, cando cómodamente sentados sobre os bancos de pedra da Praia de Lago unha parella de xoves namorados contemple o anaranxado solpor que tiñe de fogo o horizonte, que se acorde dos esforzados operarios da Patrulla Municipal de Obras...

Especialmente intensos están a ser estes últimos tempos para os chavales do Servicio Municipal de Vías e Obras. Comandados polos dous Manolos, Ex-Lonjeiro e Brañas Verdes ("un home ao que lle gusta traballar"),  parecen ter o don da ubicuidade e así podemos velos en condicións climáticas extremas acometendo todo tipo de obras sinxelas e humildes: esas que non están orzamentadas en miles euros e que tanto lles gustan inaugurar aos políticos lucindo a correspondente placa de "esta obra foi inaugurada sendo Presidente/Conselleiro/Alcalde Don Fulanito de Tal", que pouco máis é parece que foi financiada polo político do seu propio bolsillo. Non, porque nese caso costaría máis a placa conmemorativa que a obra en si.