Nun ambiente melancólico e triste estivemos acompañando a Miguel este mércores 4 de xuño no seu último traxecto, o que vai dende a Igrexa Parroquial de Carnés ata o cementerio do pobo. Alí estábamos todos os teus amigos do futbolín: Ilba, Chorente, Yago, Fran, Alberto, Richard, Sole, Malena, Mabel, a familia de Couto, Vicente de Anita, Alejandro, Alvito, Martín, Fernando, bueno, toda a peña nosa, xa sabes. Todos levamos as túas coronas e ramos ao teu lugar de descanso eterno. Eu creo que no ceo non hai conexión a internet porque se non levarías o teu portátil e poderías ler esta noticia e saber o muito que che poñemos de menos. Non te preocupes, non fai falta que o leas porque xa sabes o que che queremos muito e sempre estarás no noso recordo. Ata sempre Miguel.
P.D: Vaite practicando ao futbolín Miguel que temos pendiente unha partida. Non penses que me von a olvidar, amijo.
A VERDAD QUE ETRISTE TAN PERO SON COUSAS QUE PASAN POBRE FAMILIA QUE TRISTES NOTISIAS BUENO AY QUE SER FUERTES UN SALUDIÑO DES DE AQUI FUERTEVENTURA SEFA
Penso,ke o ke mais e o ke menos, vivio a falta dun familiar ou persona kerida;e moi duro, pasar por iso,teñala eda ke teñas,a vida eche asi.... o tempo fai cikatrizar as feridas,nunca xamais olvidas.Un hasta lojo,para TI,MIGUEL.
son Belen, a moza de Miguel, quero decir a todos o moitisimo que o queria e o bo que era, as veces de mais. Ahora el xa non esta conmigo pero sen embargo noto moi presente e o dia que el morreu unha parte de min morreu con el. Pase o que pase e fora como fora e o amor da miña vida e nunca o olvidarei. Non quero deixar de dicir que amaba Camariñas e a sua xente. Agora sintome soa sen el pero estou seguro que ala donde este me axudara a seguir adiante e non perdo a esperanza de volver velo algun dia e votarlle a bronca por correr no coche. Un bico a todos e Querote Miguel.
son Belen, a moza de Miguel, quero decir a todos o moitisimo que o queria e o bo que era, as veces de mais. Ahora el xa non esta conmigo pero sen embargo noto moi presente e o dia que el morreu unha parte de min morreu con el. Pase o que pase e fora como fora e o amor da miña vida e nunca o olvidarei. Non quero deixar de dicir que amaba Camariñas e a sua xente. Agora sintome soa sen el pero estou seguro que ala donde este me axudara a seguir adiante e non perdo a esperanza de volver velo algun dia e votarlle a bronca por correr no coche. Un bico a todos e Querote Miguel.
Jo Belén, xa sei que nunca se che poderá suplir a perdida de Mijel, pero xa sabes que estaremos aqui sempre que o necesites. Mijel fuise pero, ainda que non che aplaque a túa pena sempre nos teremos uns aos outros para recordalo e telo na memoria. Mijel era genial, unha boa persoa e un bo amijo. Algún día nos encontraremos outra vez con él e, como xa lle dixen ao Venezolano: TEMOS UNHA PARTIDA AO FUTBOLÍN PENDENTE MIJEL!!
Belén, eu conocinche por ser a moza de mijel, sempre estaremos contijo. Esperamos verche pronto e recordar o boiño que era mijel.. bikos belén!
no voy a decir mi nombre solo decir que mi amor ya no volvera pero estara siempre a mi lado porque siempre lo hizo y lo hara estee donde estee nunca me abandona miguel lo era todo para mi y solo el sabe cuanto lo echo de menos.a la gente que lo conocia lo siento a los amigos lo siento a todo el mundo lo siento pero como yo nadie lo sentira mas.adios mi rei adios mi vida adios mi apoio adios mi corazon esta contigo
Comentarios
COLEGA.
COLEGA.
Belén, eu conocinche por ser a moza de mijel, sempre estaremos contijo. Esperamos verche pronto e recordar o boiño que era mijel.. bikos belén!
Suscrición de novas RSS pra comentarios desta entrada.