- Escrito por Redacción Camarinas.eu Redacción Camarinas.eu
- Categoría: Camariñas e Buría Camariñas e Buría
- Created: 26 Abril 2009 26 Abril 2009
Unha bar-ba-cué familiar no Rancho do Coronel Lou
Luis de Kecha, coronel licenciado con honores en todo tipo de churrascadas familiares: un auténtico experto
"En aquellos tiempos en los que un país llamado España llegó a la cifra de 4.000.000 de parados, un grupo de amigos se reunieron un 25 de abril en una finca sita en el lugar llamado "Agra de Abaixo", término municipal de Camariñas, para celebrar una barbacoa familiar, porque con el paso de los años, más que amigos constituían ya una familia. Se les denominada con el nombre de La Vieja Guardia". Camarinas.eu fai xusticia e rinde a homenaxe definitiva a un Santo vital e insustituible dentro do imaxinario cristiano: San Marcos, o home que narrou as andanzas do noso Señor Xesucristo no Evangelio que leva o seu nome. Pulsa na foto do Coronel Lou para ver unha impresionante galería fotográfica que como se organiza unha bar-ba-cué tradicional.
Unha bar-ba-cue familiar no Rancho do Coronel Lou
Si aquel Santo que escribío un dos catro
Evanxelios que narraban as andanzas e milagros do noso Señor
Xesucristo polas terras de Palestina, que foi
martirizado en Alejandría no ano 68 da Era Cristiana, tratando os
canallas (sin éxito) de queimar o seu corpo bendito, que despois de ser trasladados os seus restos no ano 828 por navegantes italianos ata a República de Venecia convertiríase no Patrón de tan comercial cidade e que tiña como símbolo un león, o noso homenaxeado na churrascada celebrada o día que
pechaba as Festas de San Xurxo 2009 no chalet onde reside Luis de
Quecha, tuvera que escribir un relato sobre a comida familiar mencionada, utilizaría a xa consabida
fórmula ca que os evanxelistas iniciaban a narración da vida de Cristo: "En aquellos tiempos...".
O lugar elexido para levar a cabo unha das máis antigas e nobles tradicións de La Vieja Guardia non podía ser outro que a finca que na Agra de Abaixo, aos pes da Xesteira, os pais de Luis Rodríguez Luaces (Kecho) edificaron hai longos anos e que despois, pouco a pouco, foron adaptando ao paso do tempo con melloras sucesivas. Un entorno de ensono, un chalet con piscina, unha horta na que no crepúsculo bucólico unhas ovellas en época de celo (e que nos deixaron boas mostras do seus ritos de apareamento), galiñas e ata un agresivo pato pululaban en comunión preto do palomar onde fará uns 25 anos se desatara o drama. Alí estivo camarinas.eu, no lugar dos feitos, para deixar constancia do seu compromiso e solidariedade con aquel desdichado grupo de palomas...
Despois púxose en marcha unha maquinaria perfectamente engraxada e formada por unha serie de ritos respetados relixiosamente ao longo de anos de pantagruélicas bar-ba-cués: os prolegómenos de acender un crepitante lume, a preparación da carne, o pelamento das patacas da man dun chef profesional, todo elo ben regado dos seus correspondentes martinis e ca banda sonora insustituible das mexicanadas cas que Paco de Roque sempre ten ben surtido o baixo da súa vivenda. E finalmente as degustacións dunhas carnes de tenreira, porco e polo no seu perfecto punto de condimentación. E como toda reunión de amigos vencellados ao mundo das artes (neste caso churrasqueriles) debe estar presidida por unha musa, alí aparecío a fermosa Adriana, irmán de Luis, que agora desempeña as súas funcións como médico na cidade de Ourense e que non desaproveitou a oportunidade de inmortalizarse para a historia con tan piadoso conxunto de bos cristianos, que non deixaron pasar a festividade do 25 de abril para rendir a homenaxe definitiva a un dos Santos que máis decisivamente colaborou a espandir a palabra de Cristo polo mundo.
Tamén che pode interesar...
Comentarios
Enhoraboa e que sijan os milajros,que a fame é nejra.
Noraboa polas fotos e noraboa a esa familia.
Antonio Puertas
Xa estuven eu unhas cuantas veses ahí e bon boa de coller fruta sobre todo as mansans golden que estan ben cheas de ajua por dentro, non vexo o porquiño comendo a fruta que hay tirada polo suelo que e bastante, e que ben saben os bistes de un porco criado con fruta.
JRASIAS A TOD@S.
VITO
Suscrición de novas RSS pra comentarios desta entrada.